Kinda Dukish

Oktober is de maand van de geschiedenis. Als ik een sprong terug mocht wagen, ouf, dan was het naar een heerlijke tachtig minuten op 2 november 1958. Duke Ellington was met vijftienkoppig orkest in Amsterdam en on a roll.

Twee jaar eerder stond dezelfde troupe op het New Port Festival. Een sensationeel concert dat Ellington zelf zag als de hergeboorte van hem en zijn muzikanten. Hoe kan een orkest tegelijkertijd zo doorleefd en vitaal klinken? Zo vunzig, vuig, maar cool en beheerst? Ellington speelde overduidelijk met de besten van zijn tijd en het staat allemaal op zwart-wit recording vanuit het Concertgebouw.

“And now a little bit of black and tan fantasy”. Na de aankondiging van The Duke openen Quentin “Butter” Jackson en Ray Nance, resp. grommend en spinnend op trombone en trompet.

Clark Terry volgt met super swing in Harlem air shaft; het Concertgebouw publiek is wel eens stijver geweest. En dan Harry Carney, bekend om zijn vermogen noten grensoverschrijdend te rekken, in Sophisticated lady: net als je denkt dat hij echt niet meer kan, zet Ellington zijn pianoskills in en blaast Carney nog even verder. Kinda Dukish is voor Duke en de piano, perfect in sync met de bas, ritmisch zoals men van hem kon verwachten.

Live in ’58. Als ik een sprong terug mocht wagen, oui, dan was het naar een heerlijke tachtig minuten op 2 november 1958. Maar voor nu draag ik de Duke op aan mijn opa, vandaag 87 en groot Ellington fan. Happy friday!

Take the A-train | live at the Blue Note, 1959, Blue Note/Parlophone.
DJAZZ Duke Ellington: live in ’58
go | Ibrahim Maalouf

PS: unusual string ensemble FUSE geeft hun kijk op Ellington met Braggin’ in brass! Zondag, 18.10u, NPO2, Podium Witteman.


tracks
1. Black and tan fantasy, Creole love call, The Mooch
2. Harlem air shaft
3. Sophisticated lady
4. My funny valentine
5. Kinda dukish, Rockin’ in Rhythm
6. Mr. Gentle and Mr. Cool
7. Jack the Bear
8. You better know it
9. All of me
10. Things ain’t what they used to be
11. Hi-Fi-Fo-Fum
12. Ellington medley with Sophisticated lady, Don’t get around much anymore, Do nothing ’til you hear from me, Don’t you know I care, In a sentimental mood, Mood indigo, I’m beginning to see the light, Caravan, I got it bad and that ain’t good, It don’t mean a thing (if it ain’t got that swing), (In my) Solitude, I let a song go out of my heart, Don’t get around much anymore)
13. Diminuendo in blue and Crescendo in blue.

credits
Duke Ellington piano
Jimmy Woode double bass
Sam Woodyard drums
Johnny Hodges alto saxophone
Russell Procope alto saxophone, clarinet
Paul Gonsalves tenor saxophone
Jimmy Hamilton tenor saxophone, clarinet
Harry Carney baritone saxophone, clarinet, bass clarinet
William “Cat” Anderson trumpet
Harold “Shorty” Baker trumpet
Clark Terry trumpet
Ray Nance trumpet, violin, vocals
Quentin “Butter” Jackson trombone
Britt Woodman trombone
John Sanders valve trombone
Ozzie Bailey vocals

duke_ellington_and_his_famous_orchestra_everett

Comments are closed.