credo

1568969929

Credo is Latijn voor ik geloof. De meesten van ons praten geen Latijn meer, maar het woord is prima geïntegreerd in ons vocabulaire. Een leidraad voor het leven. Een motto, goal of hashtag.

Leonard Bernstein geloofde in muziek. Een van zijn graag aangehaalde citaten: “This will be our reply to violence: to make music more intensely, more beautifully, more devotedly than ever before”. Vrij vertaald: onze reactie op geweld is meer, betere en mooiere kunst.

Johann Sebastian Bach geloofde in God en in muziek. Uit zijn briefbiografie: “Mit aller Musik soll Gott geehrt und die Menschen erfreut werden”. Mooi vertaald: de diepste reden van ieder muziekstuk zou niets anders moeten zijn dan de glorie van God en de lafenis van de geest.

Voor beiden gold kunst als credo.

In 1961 schreef Bernstein de musical West Side Story. Met Mambo wilde hij de Cubaanse joi de vivre (en waanzinnig ingewikkelde ritmes) vastleggen. Het Venezolaanse jeugdorkest Simón Bolívar maakte er onder leiding van dirigent Gustavo Dudamel opnieuw een publieksfavoriet van. Levensvreugde spat er inderdaad van af.

In 1733 begon Bach aan zijn Hohe Messe, vijftien jaar later was hij pas af: een mis in b klein, alle vijf delen in klank anders, het geheel te lang voor een casual kerkdienst en tijdens Bachs leven nooit volledig uitgevoerd. Misschien was dat zijn doel ook niet, maar zag hij het eerder als een samenvatting van zijn levenswerk. Het laatste deel is het Agnus Dei. Zaterdag klinkt daaruit het Dona nobis pacem.

Dona nobis pacem is Latijn voor geef ons de vrede. De meesten van ons praten geen Latijn meer, maar het zou prima zijn als pacem / vrede / paix / Frieden / سلام / [..] integreerde in ons vocabulaire. Een motto, goal of hashtag. Een credo. Met kunst als goede tweede.

Comments are closed.