ebonit

sddefault

It was flashy and it was a sax.

Toen David Bowie acht was, werd zijn onvoorwaardelijke liefde voor muziek aangewakkerd door de sax. Hij hoorde Flamingo, door jazz saxofonist Earl Bostic, en She’s got it, door Lee Allen. Het waren twee antwoorden op de vraag wat hij met zijn leven moest doen, zo zegt hij in een Union Tribune interview uit 1993.

Dus kocht zijn vader op afbetaling (van 15 freakin’ jaar) een witte Ebonite sax: “The same as Johnny Dankworth! It was flashy and it was a sax”. Na zeven lessen (van Britse held Ronnie Russ) was Bowie zeker van zijn zaak: hij kon spelen en ging bij een rockband.

Enthousiasme is alles, volgens het Ebonit Quartet: vier saxofonisten uit Polen, Nederland en Duitsland die elkaar ontmoetten op het Conservatorium van Amsterdam. Sinds de oprichting in 2011 staan ze met een veelzijdig repertoire door heel Nederland: van barok en klassiek Franse muziek tot nieuwe composities. “Want alles kan omgetoverd worden naar vier saxofoons.” Hun enthousiasme blijft niet onopgemerkt. Er worden concerten geboekt en prijzen in de wacht gesleept (een paar weken geleden nog de Storioni Toonzaal Prijs. En de publieksprijs. En de MAX Jong Talent prijs). En albums gemaakt!

Aankomend weekend presenteren de jonge spelers hun debuut album tijdens Nightfall: een avond gespind op Haydens Die siebel letzte Worte unseres Erlösers am Kreuze. De koorteksten van deze cyclus vormen de spil, voorgelezen door zangeres Claron McFadden, terwijl het Eboni Quartet verschillende werken uitvoert van Haydn dus, en Sjostakovitsj, Sibelius en Reger. Flashy and sax. Cool stuff: Norman Perryman schildert er live beelden bij die worden geprojecteerd.

Overigens zei Bowie zelf over zijn spel: “I feel I possibly have the technique of Bill Clinton and the enthusiasm of John Coltrane!”

Amsterdam Roest
zaterdag 13 februari
20.30 uur
tickets

Comments are closed.