Hilton sessies

Backstage bij de Summer School for Singerssummer-school-for-singers-foto-grachtenfestival

Een zangles in het Hilton? Wie beweert dat opera niet (meer) posh is, heeft het kennelijk mis. Maar als ik binnenloop over het hoogpolige tapijt van de Orange Room is de sfeer vooral relaxed. Er zitten een stuk of 10 mensen langs de kant, docente Elsina Jansen maakt een praatje met repetitor Marta Liéba Martínez en de zangers druppelen een voor een binnen, op gymnastiekschoenen of gympen. Want bij de Summer School for Singers gaat het een keer niet alleen om zingen, maar om al het andere waar studenten op het conservatorium geen tijd voor hebben.  “Daar moet je al blij zijn als je leert zingen” zegt docent David Prins vrolijk, weliswaar met een vette knipoog, maar hij bedoelt het serieus. Want had je vroeger nog jaren en jaren de tijd om je optimaal te ontwikkelen (en had acteren in opera sowieso minder prioriteit), tegenwoordig is een studie zang op het conservatorium een snelkookpan. In vier jaar ga je op hoog tempo door de basis heen en begin je daarna aan een master. Maar wanneer kun je je verdiepen in fysiek acteren? Of in tekstinterpretatie? Buiten school om. In zomervakanties. Tijdens de Summer School for Singers.

In zeven dagen, dit jaar tijdens het Grachtenfestival, krijgen negen zangers van over de hele wereld les van drie verschillende docenten. Elsina Jansen geeft Acteren in opera, Wilfred van Peppel geeft Fysiek acteren en David Prins geeft Interpretatie&Presentatie. Drie soorten lessen, maar met eenzelfde doel: de studenten leren dat acteren een ander woord is voor doen, onafhankelijk van wat je denkt of voelt. “Denken en voelen kunnen we als mensen niet uitzetten”, legt David uit. “We denken en voelen continu. Juist daarom is het de bedoeling dat je tijdens acteren vooral doet”.

Dat doen ze door te werken aan scenes uit verschillende muziektheaterklassiekers: La bohème van Giacomo Puccini, Falstaff van Giuseppe Verdi, maar ook de Singspiel variant van Otto Nicolai. In deze uiteenlopende stukken leren de studenten te reageren op hun directe omgeving, hun tegenspelers waar te nemen, maar toch dicht bij jezelf te blijven. “Hoe beter je daarin bent, hoe meer je hebt om op te reageren”, aldus David Prins.

En dat krijgen we als publiek ook te zien. In de eerste scene zingt Elizabeth Goncalves een aria van Mimi uit La Bohème. Belangrijker is echter hoe Mathis van Cleienbreugel geloofwaardig een luisterende Rodolfo neerzet. Want hoe lijk je blijvend geïnteresseerd als je drie minuten lang geen tekst hebt, maar wel in beeld bent?

Jansen geeft aan dat je levend moet blijven. “Als je een tijdje niets hoeft te doen, valt je lichaam vanzelf stil. Dat moet je voorkomen door actief te blijven. Reageer met je lichaam.” Prins vult aan: “En dat doe je weer doe je door middel van het begrip subtekst. Reageer op je gedachtenproces. Denk je bijvoorbeeld Wat een lekker wijf, laat dat dan ook zien in je houding”. Een bulderende lach en iedereen lacht vrolijk mee.

Na een briefscene uit Nikolai’s Falstaff mag het publiek nog even zijn ei kwijt. Een vrouw zegt dat ze het zo bijzonder vindt hoe ze in Agnes van Laar drie verschillende emoties voorbij ziet komen. Agnes glundert, want “dat is precies wat we deze week hebben geleerd!”. Ook de docenten zijn tevreden. Op de laatste dag van het Grachtenfestival geven ze een slotconcert in de Buiksloterkerk. Dan moet blijken of ze daadwerkelijk kunnen overbrengen wat ze hebben geleerd. “Spannend en super leerzaam. Volgend jaar weer!” zegt een student, en de anderen knikken instemmend.


Summer School for Singers

Carolina Meneses Joao – sopraan
Wiekie Souten – mezzosopraan
Mathis van Cleynenbreugel – tenor
Irene Hoogveld – sopraan
Elizabeth Goncalves – sopraan
Lette Vos – mezzosopraan
Agnes van Laar – sopraan
Kyoko Tachikawa – sopraan
Jan Lodewijk Eshuis – tenor

Marta Liébana Martínez – repetitor
Wilfred van de Peppel – docent
David Prins – docent
Elsina Jansen – docent

 

Comments are closed.