Work in silence

Work in silence, let success make the noise (yeas, quoting Frank Ocean)

Silence, want afgelopen zes weken was het 24/7 opera. In het kader van De Nationale Opera Talent mocht ik assistent-regisseur zijn bij de opera die geen opera is, maar verwerd tot een van de mooiste opera’s van De Nationale Opera.

Success, dus, want sinds de première regent het sterren.

Ik heb ongelofelijk veel gezien, gehoord en geleerd, van een amazing artistiek team, een amazing cast, dansers en spelers.

Up next:

monika-1

PS:

NRC
Volkskrant
Theaterkrant
Operamagazine

Podium Witteman

holland-baroque
Photo by Wouter Jansen ©

Een feestelijke opening van het seizoen. Klinkt dat altijd een beetje suffig? Niets bleek minder waar bij de Kick-Off van Podium Witteman gisteravond! Productie-, redactie- en presentatieteam maakten er een waar en waardig feestje van. Hoe kon het ook anders. Aan tafel bij Paul Witteman zaten niemand minder dan Daniele Gatti en Judith en Tineke Steenbrink, respectievelijk de nieuwe chef-dirigent van Koninklijk Concertgebouw Orkest en de artistieke leiding van Holland Baroque. Beiden hadden een delegatie meegenomen van de clubjes waar ze zo enthousiast voor of tussen staan. De aanvoerders van het KCO speelden een serenade van Brahms. Holland Baroque speelde met trompettist Eric Vloeimans een carrousel van non-genres, want, zoals Vloeimans verwoordde: in hokjes denken doen we niet. Er was aandacht voor piepjong 9-jarig talent Anna Kuvshinov, die even intelligent speelde als praatte en Floris Kortie riep (roept!) op aan senior Nederland om een 70+ orkest op te richten.

En daarna begon het misschien pas. Hoofdredacteur Joost van Krieken vertelde hoe hij drie jaar geleden het trio Paul, Mike en Floris bij elkaar zocht, vond en met hen de NPO overwon. Sowieso: kan iemand Floris even een groot chapeau opzetten? Hij is even aimabel als cool, op TV en in real life en precies wat de klassieke muziek scene nodig heeft. FUSE speelde, Mike zong, terwijl menig KCO, DNO, Bach en Radio afgezant aan champagne nipte, of gewoon Spa Rood, en de Foodhallen Amsterdam pintxos verzorgde.

Er wordt al gefluisterd dat de PW kick-off het boekenbal van klassiek Nederland is. Daarvoor was het misschien nog iets te braaf. Aan de buitenkant althans. Want ik heb zo het gevoel dat dit een spectaculair seizoen klassieke muziek wordt. Zowel op Podium Witteman als daarbuiten.

Podium Witteman is elke zondag om 18:10 te zien op NPO
Ben of ken je een 70+ begenadigd muzikant? Stuur dan nu een mailtje naar podiumwitteman@ntr.nl

 

 

 

 

$15.000

Stel: je krijgt de deal aangeboden om te doen we wat je al doet, maar dan 25 keer beter betaald. Dan pak je die toch? Antonin Dvorak was er niet zo zeker van.

In 1881 kreeg de componist een brief van Jeanette Thurber, een steenrijke weldoener uit de stad New York, die besloten had een school op te zetten: The New American School of Music. En ze had haar zinnen gezet op een van de beste componisten uit die tijd: Dvorak.

Ze bood hem $15.000 per jaar: 25 keer zo veel als hij verdiende in Praag. Hij zou lesgeven en dirigeren, zes dagen per week, met regelmatige werktijden, zomers vrij en genoeg tijd om te componeren.

$15.000? Het duurde maanden voor Dvorak om was. Dat er een oceaan tussen zat, werkte natuurlijk niet mee. Schreef Dvorak in de ene brief” Should I take it? Or should I not?”, schreef hij in de ander “What people say of America is very mixed..”

Maar Jeannette Thurber liet hem niet rustig twijfelen. Ze wílde hem en zorgde voor een continue stroom van brieven, waarvan in één zijn contract al was opgenomen. En nog voor hij had toegezegd, informeerde ze de pers al dat hij had geaccepteerd. Ze was de impresario van haar tijd.

Maar het was uiteindelijk Dvoraks vrouw Anna die schot in de zaak bracht. Ze organiseerde een familielunch, met als doel een onafhankelijke stemming, waar ze van te voren al goed voor had gelobbyd. Het werd 7 tegen 1, Anna gaf Antonin een pen en de deal was gesloten. Hij sputterde nog dat, zolang het contract niet was verzonden, er niets definitief kon worden genoemd. Anna liep linea recta met het contract naar het postkantoor.

Ondanks het feit dat niet alles liep zoals gepland (de Thurber familie ging bijna failliet en zou Dvorak altijd nog duizenden dollars schuldig blijven), wordt de periode in Amerika voor beide partijen als een van hun besten genoemd: hij schreef sommigen van zijn beste werken (The New World bijvoorbeeld) En zij: “Bringing Dvorak here was the greatest source of pride in my 35-year career at the conservatory.”

Dvorak signature

YAY

OMG! I’m mentioned in De Volkskrant! Proud | trots | fière !

IMG_8621